Tag Archives: Zaanstad

Doeg Geke, hoi Peter

25 nov

Geke Faber is bezig met haar afscheidstournee. Ter afsluiting een bezoekje hier en een uitzwaaimomentje daar en dan mag ze vertrekken. Het is haar gegund, na een vooral dit jaar slopende incidentenreeks en onheuse beschuldigingen die afbreuk doen aan haar degelijke conduitestaat.

Zo af toe wordt Jeroen Olthof genoemd als mogelijke opvolger. Niets ten nadele van Olthof -aardige man, snelle denker, kenner van de streek-, maar ik ga toch voor Peter Tange. Er zijn, schat ik, niet veel burgemeesters populairder dan deze Zaankanter sinds mensenheugenis (dat zijn meteen twee pluspunten). Tange is altijd en overal bereik- en benaderbaar. Hij wenst ‘zijn’ plaatsgenoten Facebookgewijs een mooie verjaardag toe en komt niet alleen eeuwelingen, maar zelfs sommige negentigjarige Wormerlanders feliciteren. Tange is een mensenmens, en die kunnen we gebruiken in Zaanstad.

Overigens heb ik er alle begrip voor dat de inwoners van Wormerland Peter Tange voor zichzelf willen bewaren. Geen probleem. De plaatselijke ambtenaren kunnen de veelheid aan toegeschoven taken amper bijbenen. Wanneer Wormerland onderdeel wordt van Zaanstad slaan we twee vliegen in één klap: de ambtenaren daar kunnen het wat kalmer aan gaan doen en zowel zij als de Wormerlanders behouden hun oude burgervader.

gekePeter links, Geke rechts

Amsterdam heeft het, Zaanstad krijgt het

18 nov

Amsterdam speurt naarstig naar mogelijkheden om de zegeningen van het toerisme te spreiden. Vijfentwintig miljoen bezoekers verwachten ze daar binnenkort op jaarbasis, en dat is veel te veel. Een mogelijke oplossing, bedacht het hoofdstedelijk college, is cruiseschepen elders te laten afmeren. Nabij de Achtersluispolder bijvoorbeeld. Waarna, zo vermoed, ik, de opvarenden massaal per touringcar naar de grachtengordel tuffen. Dat helpt dus niet.

Het wordt tijd voor omdenken. Toeristenstromen spreid je volgens mij het best door de toeristische attracties te spreiden. En daarbij kan Zaanstad de helpende hand bieden.

Zoals bekend komen de meeste bezoekers naar onze buren voor seks, drugs en -vooruit- een beetje cultuur. Dat trio moet dus worden herverdeeld. Ik stel dan ook voor om de in Amsterdam hangende schilderijen van Pieter Saenredam, Anton Mauve en Monet een plek te geven in het Zaans Museum. Een coffeeshop te openen in Krommenie. Het Sexmuseum te verplaatsen naar bordeel Baccara, gelegen aan -hoe toepasselijk- de A. van Broekweg. De Artishave deels te huisvesten in de kinderboerderij van het Darwinpark. En het Paleis blijft op de Dam. De Zaandamse, wel te verstaan.

Amsterdam wordt dan weer wat rustiger en de Zaanstreek een stuk rijker. Bezwaren, iemand?

amsterdam

Fryslân boppe. Of toch maar niet.

16 sep

Enkele jaren terug emigreerde een vriend van Zaandam naar Friesland. Hij wierp zich in het voor hem nieuwe dorpsleven, leerde Fries en ging lokaal vrijwilligerswerk doen. Op Facebook getuigt hij regelmatig van zijn enthousiasme voor het nieuwe land. Toen onlangs, zoals gebruikelijk, in Franeker de PC plaatsvond – zeg maar het wereldkampioenschap kaatsen –, noteerde hij: “De ‘kening’ 2015 ligt er uit. 6-3 verloren.” De oude koning leed dus een nederlaag, maar ik geloof niet dat dit verpletterende nieuws veel sportkaterns haalde. “Ik moet dit even verwerken….”, reageerde een Zaanse ironisch op de uitschakeling.

De Friese expat liet zich niet kisten. Hij begon via Facebook zelfs een wervingsactie: “Aan alle Hollanders: het goede leven is zo dichtbij jullie. Even over de dijk en geen stress over wat dan ook. Goed en goedkoop wonen en leven! Dus wat let je?” En alweer viel hem zo’n spottende Zaanse reactie ten deel: “Aan alle Friezen: het spannende leven is dichtbij jullie. Over de dijk. Hoeren en snoeren, drank, drugs en rock en roll. Het kost wel wat, maar dan heb je ook wat.”

Ik heb het donkerbruine vermoeden dat Zaankanters binnenkort niet meer de Afsluitdijk over mogen.

fryslan

 

Prostitutiebezoek zonder happy ending

4 mrt

Het Parool bracht een lang en welwillend interview met een hoerenmadam, Utrecht wil de tippelzone in ere herstellen en Xaviera Hollander was de laatste weken niet uit de media te slaan. Prostitutie is weer helemaal in.

Ooit ging ik naar de hoeren. Nou ja, naar eentje. Voor een interview. We spraken af in een horecagelegenheid aan de Westzijde. Neutraal terrein, op haar verzoek. Toen ze er binnenstapte bleek ze in gezelschap. “Hé Erik”, riep de man die haar vergezelde enthousiast. Het was haar pooier. Het was tevens mijn oud-klasgenoot Ed.

Van het vraaggesprek herinner ik me vooral Eds vele interventies en schoolmemoires. Alsmede de timide houding van zijn werkneemster. Haar gezicht was dichtgepleisterd met pancake, lippenstift en mascara. Het weinige dat ze vertelde kwam er haperend uit. En ze wilde uitsluitend onherkenbaar op de foto. Zelden iemand gezien die zich zo slecht op haar gemak voelde.

De gemeente Zaanstad heeft haar vergunningenstelsel ingericht op het verwelkomen van maximaal twee seksclubs. Het enige bordeel van de stad is echter al een tijdje dicht. Mede vanwege die eenzame, kwetsbare dame van lichte zeden in de Westzijde hoop ik dat dat nog lang zo blijft.

Prostitutie

Strip de Zaanstreek

12 feb

In het verleden hield ik op deze plek al eens een pleidooi voor het versieren van blinde muren met poëzie (al dan niet van Zaanse komaf), alsmede voor het tevoorschijn toveren van onder deklagen verborgen, antieke reclameteksten. Ondanks enthousiaste respons heb ik niet de indruk dat die plannen à la minute zijn uitgevoerd. Enfin, sommige initiatieven hebben een lange adem nodig.

Laat ik in mijn ongebreidelde geestdrift nóg een plan opperen om de lokale gevels aan het spreken te krijgen. In steden als Brussel, Antwerpen, Lyon en zelfs Teheran zijn talloze voorheen treurige muren beschilderd met immense tekeningen en cartoons. Brussel beheert zelfs een drukbezochte striproute, waar types als Guust Flater, Robbedoes en Kuifje de hoofdrol spelen.

De Zaanstreek heeft zowel uitmuntende tekenaars (denk bijvoorbeeld aan Fred de Heij, Eric Heuvel en Olivier Rijcken) als een flink assortiment aan lelijke wanden. Breng die samen en fleur de boel op. Om te beginnen in het nieuwbouwwijkje De Zaanse Strip, die rare mengeling van flats en nep-houtbouw achter NS-station Zaandam. Westerwatering kan naast Zaans groen nog wel wat kleuren gebruiken, nietwaar? Dan breiden we de schilderwerkzaamheden daarna uit naar de rest van de regio.

Lyon

De radicalisering van POV en DZ

11 feb

Geert Wilders waarschuwt voor een revolte als hij na een verkiezingsoverwinning zijn zin niet krijgt. PvdA-voorzitter Hans Spekman reageert met de mededeling dat ‘een heel domme, onverstandige uitspraak’ te vinden. Waarna Wilders niet voor het eerst in de slachtofferrol kruipt: “Als die kogel van links komt dan weet heel Nederland dat aan de zijkant de letters PvdA staan geschreven.” Wilders schopt wild om zich heen, maar o wee als iemand het waagt hem tegen te spreken.

Er is een parallel op lokaal niveau. Twee zelfs. Ze heten POV en DZ. Ook zij bouwen aan een almaar xenofober agenda en trappen onbeheerst om zich heen. Tegelijkertijd vervloeken ze eenieder die het waagt om daar kanttekeningen bij te plaatsen. Ze dreigen en ze strooien, net als de PVV, met moties van wantrouwen. En ze hopen dat het virtuele electorale succes van Wilders c.s. straks ook hen ten deel valt.

Er is één probleem. Ze missen de welbespraaktheid van hun grote voorbeeld. In hun met taal-, stijl- en denkfouten doorspekte betogen klinkt vooral de kroeg door. En dat maakt het allemaal des te pijnlijker.

Neem bijvoorbeeld de bijdrage van Aart Molenaar, de fractievoorzitter van Democratisch Zaanstad, aan de fittie tussen Wilders en Spekman:

Aart
Dit is eerder de tekst van een wraakzuchtige man met een half krat Heineken achter de kiezen dan een weloverwogen beschouwing van een lokale volksvertegenwoordiger. Voor meer oprispingen verwijs ik u graag naar Molenaars Twitter-account.

Onder leiding van café-eigenaar Ton Brekelmans kan de Partij voor Ouderen en Veiligheid er eveneens wat van. De POV etaleert via Facebook een zo mogelijk nog gênanter opinie over bovengenoemde ruzie:
POV1
Ook hier een werkelijk grandioze naamverbouwing (‘Spektrui’) en net als bij Aart Molenaar (‘#kominverzet’) een steunbetuiging aan de PVV. Geen wonder dat de POV en DZ inmiddels door kenners worden gezien als een niet meer los te snijden Siamese tweeling.

Het kan echter nog bezopener. De POV-suggestie dat Spekmans toch niet al te aanstootgevende kanttekeningen over Wilders’ revoltedreiging ‘bedoeld zijn om nieuwe van der G’tjes te rekruteren’ is een serieuze politicus onwaardig. De navolgende zin over ‘de import van hand-ophoudend stemvee, dat ongegeneerd moskeeën bouwt en het liefst de democratie om zeep zou willen helpen’ zou rechtstreeks uit het handboek van de Nederlandse Volks-Unie kunnen komen.

Blijft over de vraag: wanneer neemt de rest van de Zaanstedelijke gemeenteraad eenduidig en definitief afstand van deze twee haatzaaiende fracties?

 

 

 

Op socialisten sluit de rijen…

6 feb

Eind 2007 verscheen 125 jaar sociaaldemocratie. 60 jaar Rode Zaan. De PvdA deelde het door Anton Schuurman geschreven jubileumboek destijds uit aan eenieder die er behoefte aan had, en gelukkig maar. Het was namelijk een lezenswaardig brokje geschiedschrijving. 

Het intrigerends vond ik Schuurmans slotalinea: “Ook kan ik me niet aan de indruk onttrekken, dat de nogal wisselende resultaten van de PvdA in Zaanstad mede beïnvloed zijn door al dan niet zakelijke beoordelingen van gevoerd beleid. Haar forse winst tijdens de laatste gemeenteraadsverkiezingen lijkt mij echter vooral verklaarbaar uit onvrede met het toenmalige kabinet. Is deze waarneming juist, dan lijken de Zaanse partijgenoten er, gegeven de huidige omstandigheden, verstandig aan te doen bij de volgende verkiezingen met ten minste een halvering rekening te houden.” 

Na deze doemdreiging – bijna een grafschrift – voegde Schuurman nog één, in dit verband onbedoeld cynische regel toe aan zijn boek: “Met deze gelukswens aan de jarige besluit ik mijn bijdrage.” Van je vrienden moet je het maar hebben. Voormalig PvdA-wethouder Hans Luiten zei het al: “Zet twee PvdA’ers in een kamer bij elkaar en je hebt een milieuvergunning nodig vanwege de zuurgraad.”  

De lokale Partij van de Arbeid ging overigens terug van twaalf zetels in 2006 naar acht in 2010 en vijf in 2014. Anton Schuurmans verkiezingsvoorspelling bleek redelijk adequaat.

Aanstaande dinsdag bestaat de PvdA zeventig jaar. De gemeenteraadsverkiezingen laten nog twee jaar op zich wachten. Wellicht wordt die tijdsspanne de sociaaldemocratische redding. Maar zoals de peilingen nu zijn zakt de club van fractieleidster Songül Mutluer in 2018 terug naar maximaal drie zetels.

Meer dan welke andere partij ook bleek de PvdA de afgelopen decennia de stabiele bestuursfactor die Zaanstad nodig had. Tegelijkertijd betoonde de partij zich een almaar technocratischer machtsfactor. Idealen legden het vaak af tegen pragmatisme en korte-termijndenken. Het betonsocialisme van de jaren ’60 en ’70 (er ís wat moois gesloopt onder leiding van de Zaanse sociaaldemocraten) veranderde gaandeweg in lichtroze marktdenken. De beginselloosheid van kopstukken als Diederik Samsom tastte ook de lokale PvdA aan. Dus opperen fractieleden en wethouders met een van historie ontblote onbevangenheid – om maar een recent willekeurig voorbeeld te noemen – de bebouwing van het Guisveld. En hop, daar ging weer een virtuele raadszetel.

Ik wil de PvdA feliciteren met het jongste jubileum en wens Diederik en de zijnen een behouden toekomst toe. Met deze gelukswens aan de jarige besluit ik mijn bijdrage.

PvdA