Tag Archives: Ruud Vreeman

De aap/kat uit de boom kijken/zeiken

9 dec

Ruud Vreeman is terug. Na eerder ruim zeven jaar de burgervader van Zaanstad te zijn geweest, mag hij nu een half jaar of iets langer in reprise. Gedurende zijn vorige burgemeestersperiode bezochten de voorzitter van de stichting waar ik werk en ikzelf Vreeman jaarlijks. Tijdens een van de laatste visites betoogde ik hartstochtelijk dat intelligentietests negatief kunnen uitpakken voor mensen met een niet-Nederlandse achtergrond. Ik gaf een voorbeeld: “Wanneer een Antilliaan tijdens een test de typisch Nederlandse uitdrukking ‘de … uit de boom kijken’ moet afmaken, vult hij daar niet ‘aap’ in. Dat beest kwam oorspronkelijk namelijk niet voor op de Antillen.” Ik zag de burgemeester en de bestuursvoorzitter een snelle blik naar elkaar werpen, maar ging onverdroten door met het beklemtonen van de testgevaren.

Toen we een half uurtje later weer buiten stonden, zei mijn voorzitter fijntjes: “Het is niet de aap, maar de kat uit de boom kijken.”

Vanmiddag ga ik wederom op burgemeestersaudiëntie. Ik denk dat ik me ditmaal onthoud van spreekwoorden. Hoewel, ik heb net geleerd dat er een Antilliaans gezegde schijnt te bestaan dat wellicht op enig moment toch nog toepasselijk is: “De kat uit de boom zeiken.”

kat

Advertenties

Mijn kleine Grote Markt en de feiten

13 mrt

Ruud Vreeman stuurde me afgelopen week zijn eind 2014 uitgebrachte publicatie Mijn kleine Grote Markt. Dat was een aardig gebaar en het is ook nog eens een aardig boekje. Zijn derde terugblik inmiddels, na eerdere bespiegelingen over Zaanstad en Tilburg. Zouden meer oud-burgemeesters moeten doen, hun herinneringen aan de bestuurde gemeente op papier zetten. Iets voor Peter Tange en Geke Faber, over een jaar of wat?

In bovenstaande uitgave, die vooral over Groningen gaat, refereert Vreeman meerdere keren aan zijn Zaanse tijd. En daarbij scheert hij een paar maal vlak langs de feiten. Over de gevangenis-in-wording: “Massaal afgewezen in een referendum en nu op een andere plek toch gebouwd.” Volgens mij betrof die massale aversie vooral de aantasting van het Vijfhoekpark. Ander citaat: “Het verplaatsen van het stadhuis [van Zaandijk naar Zaandam] ging zonder veel weerstand.” Mij staat iets anders bij. Nog eentje: “In Zaanstad was K. ter Laan van 1914 tot 1937 de eerste sociaaldemocratische burgemeester.” Best knap, voor een stad die pas in 1974 van de grond kwam. Ruud Vreeman is een verdienstelijk schrijver, maar blijft bovenal een politicus.

Voor de liefhebbers: woensdag kunt u hem (indirect) een Kamerzetel bezorgen.

Vreeman

 

 

Over Cook, Vreeman, Florida en de SGP

7 nov

In dezelfde week dat de SGP zijn achterban opriep om in Westzaan te aanschouwen hoe je homoseksualiteit verhelpt kwam Apple-topman Tim Cook uit de kast. Ik moest onmiddellijk denken aan Ruud Vreeman. Als burgemeester van Zaanstad was die namelijk begeesterd door het Amerikaanse verhaal over ‘the creative class’. De socioloog Richard Florida introduceerde deze klasse in 2002 en doelde daarmee op het deel van de beroepsbevolking dat innovatieve arbeid verricht. Kort gezegd: hoe meer innovatie, hoe beter een stad af is. En hoe meer homoseksuelen in de directe omgeving, zo wees zijn onderzoek uit, hoe meer innovatie. Voor Florida was Apple een voorbeeld hoe die creativiteit vorm te geven. Toen wist hij overigens nog niet eens dat Cook op mannen viel.

Helaas, met het vertrek van Vreeman uit Zaanstad verdween ook de creatieve stad uit beeld. En met de homobeweging wil het hier ook al niet lukken. Er bestaat geen Zaanse COC-afdeling en zelfs geen lokaal gaycafé. Vooralsnog moeten we het één keer per jaar doen met een Regenboogvlag op het gemeentehuis. Groter gebrek aan creativiteit is nauwelijks denkbaar.

Alhoewel, het idee dat dankzij gebed homo’s genezen is méér dan creatief.

gebed

 

Vreeman naar Groningen

22 okt

Nog een paar dagen en Ruud Vreeman begint in de stad Groningen aan zijn derde jeugd. Uitgerangeerd als hij leek na in Tilburg als burgemeester te zijn afgeserveerd mag hij op 1 november beginnen als waarnemend burgemeester in Groningen. Dat afserveren gebeurde overigens onder leiding van de voormalige chauffeur van Pim Fortuyn. Die laatste was op zijn beurt ooit een vriend en collega van Vreeman. Was net als Vreeman destijds zeer links. En was student in Groningen. Waarmee er een soort van cirkel min of meer rond is, al weet ik niet precies welke en hoe (ga ik nog eens goed over nadenken).

Er is nog een cirkel of iets wat daar op lijkt. Ruud Vreeman is namelijk benoemd door Max van den Berg, de commissaris van de koning in Groningen. De twee zijn partijgenoten en waren ooit actief op de linkervleugel van de PvdA. En in 1970 trad Van den Berg eveneens toe tot het college van B&W in de stad Groningen. Hij werd er wethouder, Ruud Vreeman wordt er nu dus burgemeester.

Er is een volgende parallel (ik ga even door met meetkundige symboliek). Toen Zaanstad in 1996 een nieuwe burgemeester nodig had, waren er uiteraard meerdere sollicitanten. Twee van hen drongen door tot de finale. Het waren Max van den Berg en Ruud Vreeman. Hoewel vooral de meeste dames in de Zaanse vertrouwenscommissie erg gecharmeerd waren van de goed gesoigneerde Van den Berg ging Ruud Vreeman er uiteindelijk met de hoofdprijs vandoor.

De toenmalige broedermoord heeft blijkbaar geen littekens achtergelaten bij Max van den Berg. Ruud Vreeman mag ongestoord aan de slag in het hoge Noorden. Ik wens hem daar meer rust toe dan hem in Tilburg werd gegund.   

 

Vreeman in Inverdan

7 apr

Ruud Vreeman sprak gisteren in Dagblad Zaanstreek ware woorden. Alleen had ik die niet in eerste instantie willen vernemen van een oud-burgemeester uit de vorige eeuw, maar van de huidige burgemeester. Maar die doet er nog net iets te vaak het zwijgen toe.

Wandelend door Inverdan -gisteren officieel geopend- zag Vreeman de restanten van de voormalige synagoge en zei hij: “Waarom zit er nog steeds een belwinkel in de synagoge. Dat vind ik zo zonde.” En: “Dat megabord van de Saturn moet ook meteen weg. Dat wil je toch als winkel ook niet, je ziet de gracht niet eens.”

Over dat foeilelijke reclamebord van Saturn heb ik al eerder geschreven, over de synagoge trouwens ook. Het eerste zal waarschijnlijk niet meer verdwijnen, hoe vervelend ook. En wat het joodse gebedshuis betreft: achter de schermen wordt nog steeds hard gewerkt om dit monumentale pand in ieder geval uiterlijk terug te brengen in de staat waarin het tot de Tweede Wereldoorlog verkeerde. Dat kost tijd en dat kost vele miljoenen, maar ik heb de hoop nog niet opgegeven dat het helemaal goed komt.

Het zou allicht helpen wanneer Geke Faber tijdens haar tweede ambtstermijn (die haar wat mij betreft gegund is) zo nu en dan tegen eigenaar Dela roept dat er een eind moet komen aan de verkwanseling van de synagoge. En dat publiekelijk te herhalen. Net zo lang tot Dela overstag gaat en het gebouw voor een schappelijke prijs van de hand doet. De herstelplannen zijn al jaren gereed en er zijn belangstellenden voor de aankoop van de sjoel. Het gaat hier niet over zomaar een gebouw, maar over het inlossen van een ereschuld.

Geke, zet ‘m op. Ruud Vreeman zal je dankbaar zijn. En ik ook.

Voormalige burgemeesterskandidaten

28 okt

Grappig. Bij toeval schoven er de afgelopen weken twee mensen door het beeld die het grote publiek al bijna vergeten is. En die allebei eind vorige eeuw solliciteerden naar het burgemeesterschap in Zaanstad.

Allereerst was daar Ina Brouwer (CPN, GoenLinks, PvdA). Na het vertrek van Jolande Sap dook dit voormalige communistische kopstuk onder meer op bij Pauw&Witteman en Tros Kamerbreed om uit te leggen dat het met GroenLinks best wel weer goed kon komen. In 1992 solliciteerde ze naar de vacante burgemeesterspost in Zaanstad. Ze werd het nog bijna ook. Helaas voor haar ging de PvdA dwarsliggen; die wilde geen GroenLinkser aan het hoofd van B&W. Uit wraak stemde het andere deel van die commissie vervolgens tegen gegadigde nummer 2, PvdA-lid Margreeth de Boer. Daarop werd nummer 3 de winnaar, compromis-kandidaat Hannie Bruinsma-Kleijwegt (eveneens PvdA).

Bruinsma ging in 1996 voortijdig met pensioen, waarna er een nieuwe sollicitatieronde volgde. De winnaar werd Ruud Vreeman (PvdA). Maar bij de laatste drie zat ook een onberispelijk geklede Groninger, die -helaas voor hem- verbaal net iets minder goed uit de hoek kwam dan Vreeman. Max van den Berg viel dus buiten de boot. Hij is tegenwoordig commissaris van de koningin in Groningen en moet vanuit die positie toezien hoe zijn partijgenoten er in de gelijknamige stad een puinhoop van maken. Voorheen was hij als wethouder een van de rode kopstukken in deze studentenstad, vandaar dat zijn portret de afgelopen dagen een paar keer voorbijkwam.

Wie er na Ruud Vreeman allemaal soliciteerden naar het burgemeestersambt in Zaanstad mag ik helaas de komende zeventig jaar niet vertellen, omdat ik er via de gemeenteraad zelf bij betrokken was. Voor meer informatie verwijs ik naar De Gelderlander.

File:Max van den Berg.jpgMax van den Berg

Ruud Vreeman

27 mrt

Vandaag presenteert Ruud Vreeman in Tilburg zijn boekje Lerend leven. Het eerste exemplaar is voor Felix Rottenberg. Volgende week komt Vreeman zijn werk presenteren in Zaanstad, naar verluidt in aanwezigheid van Job Cohen. 

Afgelopen donderdag belde Ed Anker me over deze publicatie. Ed -voormalig raadslid in Zaanstad, oud-Kamerlid en tegenwoordig werkzaam bij de Evangelische Omroep- was op zoek naar iemand die Vreeman een beetje kon duiden in het EO-programma ‘Dit is de dag’.  Hij dacht aan de voormalige wethouders Daan Sanders en Harm Jan Egberts of aan mij. Ik adviseerde Ed om Sanders te bellen, omdat die als raadslid en als wethouder nauw en lang met Vreeman had samengewerkt en er ongetwijfeld een eigenzinnige mening over had. Aldus geschiedde.

Al pratend met Ed schoten me diverse herinneringen door het hoofd. Hoe Vreeman en Sanders, ziedend van woede, aangifte tegen me deden omdat ik de wethouder op het ROSA-clubblad zou hebben afgebeeld als Adolf Hitler. Mijn bezoek aan Vreeman kort na de moord op Pim Fortuyn, waarbij Vreeman enigszins geëmotioneerd een boek tevoorschijn haalde dat hij samen met Fortuyn had geschreven. (De twee waren goed bevriend, tot Fortuyn een vilein stuk aan Vreeman wijdde, ik meen in het Haarlems Dagblad). Vreeman die nooit zijn ongelijk wilde toegeven. Vreeman de bluesgitarist. Vreeman als aimabele, aanraakbare burgemeester. 

Vreemd genoeg komt Vreeman niet voor in de veelgeprezen (deel-)biografie over Jaap Meijer, geschreven door Evelien Gans. En dat terwijl de vader van Ischa toch een belangrijke rol heeft gespeeld in Vreemans leven. Hij had veel over deze schrijver/leraar kunnen vertellen. In deel 2 misschien alsnog? Jaap Meijer komt aan bod in Vreemans herinneringen, evenals bijvoorbeeld Leny Vissers en Pim Fortuyn. Het is een autobiografische gedachtenschets en misschien best wel de moeite waard (ik heb het nog niet kunnen lezen).

Voor de liefhebbers van Vreeman-oude-stijl is er op de tweedehands markt overigens nog een ander boekje van zijn hand te vinden. Uit de tijd dat hij nog heel links was, 1978. Het heet Discussie brochure, Jonge strijd, een schets van de ontwikkeling van de jongerenbeweging in (en variant aan) het Nederlands Verbond van Vakverenigingen (sorry voor de titel). Het is verkrijgbaar bij boekhandel Rosa…

Ruud Vreeman (midden) leest voor uit eigen werk