Tag Archives: RaRa

Controleer de controleurs

19 jan

Stichting Argus is goed bezig. Waar de Commissie van Toezicht op de Inlichtingen- en Veiligheidsdiensten (CTIVD) en de ‘Commissie Stiekem’ (de fractievoorzitters in de Tweede Kamer die toezicht dienen te houden op de Nederlandse inlichtingendiensten) keer op keer machteloze sputteraars blijken te zijn, haalt Argus het ene na het andere ooit als ‘geheim’ gekwalificeerde stuk boven water. Om het daarna op internet te zetten.

Inmiddels zijn op de website www.stichtingargus.nl vele duizenden pagina’s te vinden over en van de BVD, haar opvolger AIVD en hun zusterorganisaties. Veelal gecensureerd -de diensten willen nu eenmaal lang niet alles prijsgeven over hun gewroet in de onder- en bovenwereld-, maar desondanks een openbaring. Met name publicisten zouden meer gebruik moeten maken van deze schat.

Bijna elke maand openbaart de stichting nieuwe vondsten. Met enige regelmaat duikt daarin ook de Zaanstreek op, al was het maar omdat de Binnenlandse Veiligheidsdienst de ‘rooie’ Zaanstreek nauwlettend in de gaten hield. Je wist het immers maar nooit met Marcus Bakker en zijn communistische kornuiten.

Eergisteren kwamen er nieuwe teksten op het net over RARA, de actiegroep die er niet voor terugschrok om bommen te plaatsen en branden te stichten ter bestrijding van, onder meer, de apartheid in Zuidelijk Afrika. Tot hun doelwitten hoorden de Shell-stations, waar ze pompslangen doorsneden en brandbommen naar binnen gooiden.

In juni 1987 werd ook het Shell-station bij het Zaandamse Vijfhoekpark in de as gelegd. Het pand ging geheel verloren. Daags erna claimde RARA de aanslag. Over de verwarring die ontstond na het RARA-communiqué en andere RARA-acties kunt u hier lezen. Mij staat vooral nog helder voor de geest dat ik diezelfde week werd ik gebeld door een journaliste van een regionale krant. Ze wist dat ik betrokken was bij anti-apartheidscampagnes en contacten had met verschillende actiegroepen. En ze was benieuwd naar de daders van de Zaanse aanslag en hun motieven. Vandaar haar vraag: “Kunt u mij voor een interview in contact brengen met iemand van RARA ? Dat interview mag eventueel ook anoniem.”

Right. Je steekt een pompstation in brand. Stuurt daarover een niet ondertekend persbericht weg. Weet dat er al snel een paar jaar celstraf staat op zo’n misdrijf. Hoe groot is dan de kans dat je verbaal leegloopt tegen een journaliste van een regionale krant, al dan niet anoniem? 

Ik kende overigens niemand van RARA. En al snel werd duidelijk dat de Zaandamse brand was gesticht door een inbreker, en niet door activisten. Einde verhaal. Wat resteerde was een vermakelijke herinnering. En vanaf nu dus de geopenbaarde BVD-verslagen. 

RARA

RaRa

19 nov

In de jaren ’80 en ’90 was ik nogal actief in linkse actie- en belangengroepen. In het huidige tijdsgewricht durf je dat nauwelijks op je CV te zetten, maar destijds zat het progressieve wereldje nog niet in het verdomhoekje.
In juni 1987 vloog het Shell-station naast het Vijfhoekpark in brand. Omdat de maanden daarvoor de Revolutionaire Anti-Racistische Actie diverse Shell-pompen in vlammen had gezet, uit protest tegen de aanwezigheid van deze bezinemultinational in het Zuid-Afrika van de apartheid, was de conclusie al snel dat RaRa ook dit keer de hand had in de vuurzee.
Kort na het voorval werd ik gebeld door een verslaggever van het Noordhollands Dagblad. Beleefd vroeg hij of ik ervoor kon zorgen dat zijn krant in contact kwam met iemand van RaRa. Het dagblad wilde namelijk een interview over de Zaanse brandstichting. “Desgewenst mag het anoniem”, zei de journalist er ook nog bij.
Ik was in de jaren ’80 al heel erg tegen apartheid en voerde ook daar actie tegen. Maar de namen en adressen van RaRa-activisten stonden niet in mijn balboekje. Zelfs niet anoniem.
Ik moest er gisteren aan denken tijdens de uitzending van het onvolprezen tv-programma Andere tijden. Dat ging over de RaRa-aanslagen op Nederlandse Makro-vestigingen. Aan het woord kwam René Roemersma, een van de brandstichters van destijds. Ook toen ging het om de activiteiten van Makro-eigenaar SHV in Zuid-Afrika. René had overduidelijk geen spijt van zijn vroegere activiteiten, net zo min als ik dat heb van de mijne. Met dat verschil dat ik nooit een brandbom heb gelegd. Noch bij de Makro, noch bij Shell. Het linkse wereldje was nogal pluriform en de acgtiemethoden velerlei.

Die brand bij dat Zaandamse pompstation bleek overigens niets met RaRa te maken te hebben, zo kwam na een tijdje uit (al leggen diverse websites  nog steeds een verband). En bovengenoemde journalist heeft zijn interviewobject nooit gevonden. Volgende week donderdag gaat Andere tijden nogmaals over RaRa. Dan komen ook de brandstichtingen bij Shell aan bod. Aanbevolen (het programma, niet de brand)!