Blijf van Thierry’s deur

13 Sep

Op 30 maart 2006 gooide de Zaanse actievoerder Joke Kaviaar tijdens een commissievergadering van de Zaanstedelijke gemeenteraad een zak visafval over wethouder Harm Jan Egberts. Ze protesteerde daarmee tegen het voornemen om bajesboten in Zaanstad neer te leggen waarin uitgeprocedeerde asielzoekers zouden worden opgesloten. Het was overigens niet Jokes bedoeling om de plastic zak met vis over Egberts’ maatpak te storten -de vis had op de tafel vóór hem moeten landen-, maar door een onhandige ingreep van een bewaker kreeg de wethouder onverwacht een vreemd luchtje.

Ik was aanwezig tijdens die beruchte commissievergadering, en wel als raadslid van de politieke partij ROSA. Wij hadden ons, samen met Democratisch Zaanstad, op dat moment als enigen voluit gekeerd tegen het voornemen om de bajesboten aan te meren. Maar er was hoop; GroenLinks, de PvdA, de SP en de ChristenUnie verkeerden in tweestrijd over de weinig humanitaire schepen. En daarmee was een raadsmeerderheid tegen de boten binnen handbereik. Dat veranderde op slag met Kaviaars omkeeractie. ROSA werd door sommige partijen (onterecht) gezien als een handlanger van de visgooister en er werd zelfs geëist dat wij, als enigen, publiekelijk afstand namen van dat onnozele gooi- en smijtwerk. Het momentum was vervlogen, de boten kwamen er. Met dank aan Joke Kaviaar.

Ik moest daar aan denken toen de grachtengordelvoordeur van Thierry Baudet tot tweemaal toe werd beklad en er ook nog eens het een en ander aan onwelriekends zijn huis werd binnengeschoven. De dader(s) moet(en) zich kostelijk hebben vermaakt over de naar eigen inzicht ongetwijfeld geslaagde actie en de breed uitgesponnen media-aandacht nadien (je zou willen dat al die door extreemrechts bekladde islamitische centra in Nederland de helft van die exposure kregen). De smeeractie laat mijns inziens echter toch vooral zien dat hier sprake is van het tactisch inzicht van een garnaal. Thierry en de zijnen kunnen zich dankzij het RAFF -fijne naam…- volop wentelen in de slachtofferrol. En de mensen en organisaties die zich via intelligenter en beschaafder wegen keren tegen het voortdurende racisme en seksisme van Baudet c.s. worden nu door velen vereenzelvigd met de deurkladderaar(s) in Amsterdam.

Met sommige vrienden heb je geen vijand meer nodig.

Advertenties

Allah-Las: bekend om de verkeerde reden

24 Aug

In 2013 speelde de Amerikaanse rockband Allah-Las op het festival Into the Great Wide Open. Het was druk op het hoofdveld waar ze hun set afwerkten, maar niet zo druk dat ik niet toevallig Eelko Anceaux tegen het lijf liep. Eelko was de tourmanager van de Allah-Las, maar dat ontdekte ik pas die dag. Ik kende hem vooral van zijn vele werkzaamheden, jaren eerder, voor De Waakzaamheid (Koog aan de Zaan) en Drieluik (Zaandam). Eelko was moe. Het bandoptreden op Vlieland was naar ik me herinner het laatste in een lange tournee, en zowel de groep als de tourmanager kon wel wat rust gebruiken. Het optreden viel me wat tegen, alle oprechte enthousiasme van Eelko ten spijt. Ik vond de muziek te vlak en te eentonig om lang te boeien.

Eigenlijk was ik Allah-Las alweer vergeten. Tot gisteravond, toen het er even op leek dat er een poging tot een aanslag was gepland in of rond de Rotterdamse zaal waar ze zouden optreden. Of Eelko ook dit keer een rol speelde bij hun optreden; geen idee. Hopelijk zijn de bandleden en hun entourage niet te veel geschrokken van alle tumult. De groep is nu in Nederland bekender dan ooit, maar helaas we om de verkeerde reden. Enfin, om ze toch nog even te laten horen heb ik hier een nummertje van ze klaargezet. 

Allah-Las op Into the Great Wide Open 2013

De teloorgang van Powned. Eindelijk

19 Aug

Het deed me deugd, het verhaal in de Volkskrant van vanochtend over de implosie van omroep Powned. De medewerkers daar lopen weg, de interne onvrede over de te rechtse koers groeit, het ledenaantal is bijna gehalveerd, de tv-kijkers zijn massaal afgehaakt en de schade door haatzaaiende en fakeberichten (onder meer over de zwembadgasten voor wie het maar lastig was dat er een Syrische asielzoeker in hun bijzin was verdronken en de nep-reportages over een nep-asielzoeker) is aanzienlijk.

Een maand of wat geleden had ik zelf even te maken met Powned. De voorzitter van de in Zaandam gevestigde Vrije Democratische Partij had homofobe en antisemitische teksten geuit en een verslaggeefster van Powned belde. Ze was met haar cameraman in de buurt en of ze wat commentaar kon komen halen. Weigeren was geen optie. Tien minuten later stapten ze al binnen. Terwijl Nadia Poeschmann suggestieve teksten op me afvuurde, maakte haar cameraman van de gelegenheid gebruik om ongevraagd het prikbord met interne mededelingen te filmen. Gelukkig had ik mijn collega’s al verzocht om hun computers op zwart te zetten en privacygevoelige informatie van hun bureaus te halen.

Enfin, uiteindelijk haalden alleen de discriminerende uitspraken van de VDP-voorzitter het scherm en bleef tot mijn opluchting mijn hoofd buiten beeld. Ik was blijkbaar iets te genuanceerd om voor uitzending in aanmerking te komen. En zo kon Powned een nieuw pareltje toevoegen aan het al maar stigmatiserender assortiment.

Dat dit met omroepgelden opgetuigde speeltje van grootverdiener Dominique Weesie maar snel ten onder mag gaan. 

Busje komt zo

23 Jul

De afgelopen maand was ik op Corsica afhankelijk van het openbaar vervoer. Wat opviel was dat de toch al weinig frequent rijdende bussen vaak niet of veel te laat verschenen, dan wel te vroeg vertrokken. Locals maakte begrijpelijkerwijs nauwelijks gebruik van deze verminkte mogelijkheid om van A naar B te komen. Er zat meestal hoogstens een handjevol toeristen in de bus, voor zover ze bij de halte niet voortijdig waren afgehaakt omdat hun transportmiddel verstek liet gaan. Deze werkwijze bleek een prima methode om reizigers af te schrikken.

Gisteren ging ik met de bus van Amsterdam CS naar Monnickendam. Ik was mijn OV-kaart vergeten en kocht dus een kaartje bij de chauffeur. Hoewel het een ritje van niks is -amper vijftien minuten rijden-, kostte het me €7,50 voor een enkele reis. Ik vond het een meer dan stevig bedrag. Dat bleek het ook te zijn; mijn medereizigers die wel een OV-kaart bij zich hadden, betaalden voor hetzelfde traject slechts €3,23 (en op de terugweg om onduidelijke redenen nog 11 cent minder).

Het zal toch niet zo zijn dat vervoersmaatschappij EBS op deze wijze argeloze toeristen die naar Monnickendam, Volendam of Marken reizen het vel over de oren probeert te halen?

Breakfast coffee

21 Jul

Drie weken geleden hadden we voor het eerst contact over haar grootouders en oom. Vanuit Australië mailde ze naar Nederland te komen om de grafsteen van haar oom te bekijken en onderzoek te doen naar haar overige joodse familieleden die in Zaandam leefden, tot het moment dat de nazi’s hen wegjaagden. En of er informatie voorhanden was waarmee ze haar speurtocht tot een goed einde kon brengen.

Gisteren arriveerde ze op Schiphol. Na haar koffer in het Easyhotel te hebben achtergelaten, kwam ze meteen langs. Uit Kiev, haar vorige stop, had ze een fles sterke drank en een doos chocola voor me meegenomen. “Ik moet nu al bijna huilen”, was het eerste dat ze zei. Niet eerder was ze zo dicht bij de verhalen over en tastbare herinneringen aan haar voorouders geweest. We proostten (‘L’Chaim’) en ik besloot een rondje met haar te maken langs een paar Zaandamse plekken die van betekenis waren geweest voor haar familieleden.

Ze wilde ook meteen naar de joodse begraafplaats, waar haar opa lag. Ik begeleidde haar tot de Westzanerdijk en vertelde dat ze nog zo’n tien minuten moest lopen om op de gewenste plek te komen. Daarna, na een stevige omhelzing van haar kant, stapte ik op de fiets en peddelde naar huis. Ik was net binnen toen er een hoosbui losbarstte. Ik dacht aan de tengere vrouw die ik zo-even alleen had gelaten, met haar dunne jasje en zonder paraplu. 

Een paar uur later stuurde ze een mailtje. Ze had in eerste instantie de begraafplaats over het hoofd gezien, was zeiknat geregend, veel te ver doorgelopen en doodmoe geworden. Ze voegde een foto toe. In de verte meende ik Nauerna te zien. Gelukkig had een plaatselijke bewoner haar zien zwerven en haar per auto teruggebracht naar de begraafplaats. Blijkbaar was mijn routebeschrijving niet adequaat genoeg geweest.

Voor vandaag had ze nieuwe plannen. Ze wilde de vroegere woning van haar oom bezoeken, in de Russische buurt. Ik beschreef hoe ze het huis kon vinden. “Next to a real Dutch coffeeshop”, voegde ik er aan toe. “I’ll go there first thing tomorrow morning for a breakfast coffee!”, mailde ze gisteravond laat terug. Waarschijnlijk had ik iets duidelijker moeten zijn over de verkoopwaar van Moonlight.

Mocht u vanochtend een ietwat wazig uit haar ogen kijkende Engelstalige dame door de Czarinastraat zien zwalken, breng haar dan svp even terug naar het Easyhotel in de Saentower.

Het witwastrucje van de PVV

18 Jul

Acht jaar geleden probeerde Geert Wilders het trucje al eens tevergeefs uit te halen in Zaanstad en nu herhaalt hij het in Purmerend. Het was en is simpel. Zet één of meer personen met een niet-Nederlandse achtergrond op je kandidatenlijst en je neemt je ‘racisme’ roepende opponenten de wind uit de zeilen. In 2010 wilde de PVV meedoen aan de gemeenteraadsverkiezingen in Zaanstad. Toen de beoogde allochtone lijsttrekker doorkreeg dat hij vooral werd misbruikt als uithangbord van buitenlandse komaf haakte hij gedesillusioneerd af.

In Purmerend zijn nu wel enkele dames met een kleurtje bereid gevonden om Wilders’ discriminerende boodschap te verkondigen. “Drie topkandidaten voor de nieuwe fractie van de PVV in Purmerend. Succes Shirley, Zayhira en Nicole!”, twitterde hij vandaag. Het geheel werd begeleid door deze foto:
Van Nicole (‘Nicole PVV’, noemt ze zichzelf; best een vreemde achternaam) bestaat overigens ook deze foto, waarin ze niet in een houdgreep wordt genomen door haar leider. Dit bloemenmeisje zou dus vanaf 2018 zomaar volksvertegenwoordiger kunnen zijn.


We wensen haar en haar collega’s sterkte.

PS. We hebben een achternaam: Zayhira Simmons-Pijpker, geboren op Curaçao en vanaf haar vijfde elders in het Koninkrijk der Nederlanden getogen.

DZ en POV: het stinkt

15 Jul

“Het stinkt”, concludeerde POV-fractievoorzitter Harrie van der Laan over de burgemeestersverkiezing van Jan Hamming in Zaanstad. Het Brabants Dagblad had, waarschijnlijk als gevolg van lekken door een deel van de Bossche vertrouwenscommissie, bericht dat Hamming zich kort voordat bekend werd dat hij als eerste genomineerd was in Zaanstad had teruggetrokken als burgemeesterskandidaat in Den Bosch. Ook daar zou hij de eerste gegadigde zijn geweest.

“We worden gefuckt. Het was al een gelopen race”, concludeerde Van der Laan in parlementaire taal tegen Dagblad Zaanstreek. Waarna hij samen met zijn maatjes van Democratisch Zaanstad de Commissaris van de koning vroeg om een onderzoek.

Het is een bekende route, die DZ en POV wel vaker bewandelen; eerst concluderen dat je wordt gefuckt en dat het stinkt, en daarna vragen om een onderzoek. De omgekeerde route bewandelen zou logischer zijn, maar is electoraal uiteraard minder aantrekkelijk.

Diezelfde Harrie van der Laan had enkele dagen eerder overigens voorspeld dat een andere PvdA’er, Bernt Schneiders, de nieuwe burgemeester van Zaanstad zou worden. Die complottheorie kwam, helaas voor Harrie, niet uit, maar ook toen beleefde hij weer een mediamomentje. Dat hij het vermeende ‘kartel’ rond of van de PvdA weer even kon benoemen, was daarbij mooi meegenomen. 

Vorige week plaatste PvdA-raadslid Tjeerd Pietersma een kritisch stuk op De Orkaan over de DZ- en POV-houding ten aanzien van Jan Hammings benoeming. “Dat Van der Laan en DZ de kans hadden om zitting te nemen in de vertrouwenscommissie, dit om ‘persoonlijke redenen’ weigerden, laat hij [redacteur Rob Swart, E.S.] overigens onvermeld”, schreef De Orkaan terecht boven zijn opiniestuk. Juliëtte Rot, fractievoorzitter van Democratisch Zaanstad, reageerde: “Voering [sic] jaar heb ik mij gemeld bij de Raadsgriffier voor deelname aan de vertrouwenscommissie. Deze heeft mij medegedeeld dat ik geen zitting kon nemen in de commissie ter vervanging van de heer Molenaar.” Dat was een logische conclusie van de raadsgriffier; in de vertrouwenscommissie mogen alleen fractievoorzitters plaatsnemen. Dat DZ-fractievoorzitter Aart Molenaar destijds in een bloedige strijd was verwikkeld met de rest van zijn fractie noemt Rot niet. Net zomin als het nog altijd een raadsel is waarom zij en de haren de steeds vaker racistische leugens verspreidende Molenaar zo lang in het zadel hebben gehouden. Enfin, inmiddels heeft Zaanstad -unieke situatie- twee partijen met eenzelfde naam: Democratisch Zaanstad. Zij het dat achter de ene fractienaam Rot staat en achter de andere Molenaar. 

De tegenpartijen Democratisch Zaanstad en de Partij voor Ouderen en Veiligheid zijn permanent alert op mogelijke misstappen van hun vele opponenten. Dat is natuurlijk prima, voor zover je zelf je zaakjes op orde hebt. En juist daar gaat het nogal eens mis. Want uitgerekend POV en DZ overtreden de regels en wetten met grote regelmaat. Op deze plek heb ik meermaals laten zien dat DZ en POV sjoemelden met hun fractievergoedingen. Dit gerommel leidde er toe dat de gemeentelijke verordening ten aanzien van de fractiedeclaraties werd aangepast.

DZ-Rot, dat anderen zo graag de les leest, blijft er echter moeite mee houden om de eigen huishouding op orde te krijgen. Op 1 juli jl. plaatste Dagblad Zaanstreek een overzicht van de Zaanstedelijke fractiebestedingen over 2016. DZ bleek het meeste gemeenschapsgeld te hebben uitgegeven, met name aan de huur van het eigen clubhuis. In tegenstelling tot de andere politieke partijen weigert DZ bijeen te komen in het gemeentehuis -waar gratis ruimte beschikbaar is-, maar huurt het een eigen lokaal op kosten van de gemeente. DZ bleek tevens de enige partij die er niet op tijd in slaagde de gevraagde verantwoording te overhandigen. Op de uiterste inleverdatum ‘was net onze penningmeester er niet’, aldus Juliëtte Rot. En dus tekende Rot zelf (“Dit ging even niet anders”) maar twee keer op het verantwoordingsformulier, zowel namens de penningmeester als namens de fractie. Je vraagt je af hoe de (financiële) controle is geregeld binnen die partij. 

En dan Harrie van der Laan, van de POV en de Leugenacademie. Een maand of wat geleden diende ik een klacht tegen hem in. Van der Laan had een vertrouwelijke brief van me deels gescand en op internet geplaatst, met wat suggestieve opmerkingen daarbij. Hoewel Van der Laan wist dat de van de ontvanger -een racistische Zaankanter die de vermoorde onschuld speelde- gekregen brief niet voor hem of anderen bedoeld was, openbaarde hij de tekst. De klacht leidde na intern onderzoek tot een gemeentelijke schuldigverklaring van Van der Laan. Maar omdat de gemeenteraad al vele jaren verzuimt om een sanctieregeling te maken tegen gemeentelijke politici die de gemeentelijke regels met voeten treden bleef het daarbij: Van der Laan kon niet worden gesanctioneerd.

Voor politici die zo vaak de regels overtreden als die van DZ en POV past het om wat bescheidener te zijn in woordkeuze en acties ten aanzien van mensen en partijen waarmee ze moeite hebben. Iets met een oog, een balk en een splinter. En iets met een eigen voet waarin je kunt schieten. Levensgevaarlijk. Voor je weet ontstaan er lelijke verwondingen in het eigen lichaam. En zoals bekend: dat stinkt.